( طوايف ) همچنين ماليات عوف و ابناء كه همه طوايف و شعب تميم بودند جمع نموده نزد ابو بكر رفت و پرداخت ( و احراز مقام ) نمود . قيس هم ( در عدم انجام كار ماليات ) سخت پشيمان شد . چون علاء بن حضرمى ( در عرض راه از بحرين ) رسيد و او را ديد ماليات را گرفت و باتفاق او ( نزد ابو بكر ) روانه شد . قبايل تميم هم بسبب اختلاف بجان يك ديگر افتادند ، ثمامه بن اثال حنفى بمدد تميم مستظهر بود چون اين وقايع ( تفرقه ) رخ داد به او زيان رسيد . او با مسيلمة كذاب ( مدعى پيغمبرى ) هم جنگ مىكرد تا آنكه عكرمة بن ابى جهل ( با لشكر اسلام ) رسيد . مردم هم در سرزمين تميم دو دسته بودند ، كسانى كه بر اسلام پايدارى كرده بودند در قبال مرتدين قتال مىكردند ناگاه سجاح دختر حارث بن سويد بن عقفان تميمى ظهور كرد ( زنى كه ادعاى پيغمبرى نمود ) او از جزيره با قوم خود ( از تميم ) و خويشان مادرى از تغلب و طوايف ربيعه بفرماندهى هذيل بن عمران در بنى تغلب كه مسيحى بود و دين خود را ترك و از سجاح پيروى كرده بود رسيد و او ( سجاح ) ادعاى پيغمبرى نمود همچنين عقه بن هلال با قوم خود از نمر و زياد بن فلان بن اياد و سليل بن قيس با قوم خود از شيبان بمتابعت سجاح ( پيغمبر زن ) بسيج نمودند . بنى تميم كه در حال اختلاف بين مسلمين و مرتدين بودند دچار يك امر عظيم شدند ( و اين زن و دين جديد و تجهيز قبايل ) آنها را از اختلاف و ستيز مدهوش و مرعوب نمود . سجاح هم ابو بكر ( و مسلمين ) را قصد كرده بود ( كه جنگ كند ) او نزد مالك بن نويره فرستاد و او را به يارى خود خواند . او توانست سجاح را از غارت قوم خويش منصرف كند و بغارت بعضى از قبايل بنى تميم وا دارد ، او هم پذيرفت و گفت : من زنى هستم از بنى يربوع ( طايفه ) اگر بتوانم ملكى را فتح كنم براى شما خواهد بود . عطارد بن حاجب ( امير معروف عرب ) و بزرگان بنى مالك و حنظله هم از او گريختند و نزد بنى عنبر پناهنده شدند . آنها كار وكيع را كه با سجاح بمسالمت كشيده بود نپسنديدند . همچنين جماعتى از سران قبايل مانند اشخاص نامبرده از او